மாவீரன் அலெக்சாண்டர்

மாவீரன் அலெக்சாண்டர்

உலக வரலாற்றின் பக்கங்களில், போர்க்களத்தில் ஒருமுறை கூடத் தோல்வியைச் சந்திக்காத ஒரு மாபெரும் இராணுவ மேதை உண்டெனில், அது மாசிடோனியப் பேரரசர் மூன்றாம் அலெக்சாண்டர் (Alexander III of Macedon) ஆவார். உலகத்தாரால் “மாவீரன் அலெக்சாண்டர்” (Alexander the Great) என்று போற்றப்படும் இவர், தனது முப்பது வயதிற்குள்ளாகவே பண்டைய கிரேக்கம் முதல் இந்தியாவின் எல்லை வரை பரந்து விரிந்த, மனித வரலாற்றின் மிகப்பெரிய பேரரசுகளில் ஒன்றை நிறுவி சாதனை படைத்தார்.

இராணுவ உத்திகள், அசாத்திய தைரியம், தன் வீரர்களை வழிநடத்தும் விசித்திரமான தலைமைப் பண்பு ஆகியவற்றின் அடையாளமாகத் திகழும் அலெக்சாண்டரின் வாழ்க்கை, வெறும் முப்பத்திரண்டு ஆண்டுகளோடு முடிவடைந்தாலும், அது உலக நாகரிகத்தின் போக்கையே மாற்றிப்போட்டது. மாசிடோனியாவின் இளவரசனாகத் தொடங்கி, பாரசீகத்தின் பேரரசனாக, எகிப்தின் பார்வோனாக, ஆசியாவின் அதிபதியாக உயர்ந்த அலெக்சாண்டரின் தோற்றம், அசுரப் போர்கள், இந்தியப் படையெடுப்பு மற்றும் அவரது மர்ம மரணம் குறித்த வரலாற்றுத் தொகுப்பு இதோ.

1. இளமைப் பருவமும் அரிஸ்டாட்டிலின் வழிகாட்டுதலும் (Early Life & Education)

கி.மு. 356-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம், பண்டைய கிரேக்கத்தின் மாசிடோனியா நாட்டின் தலைநகரான பெல்லா (Pella) நகரில் அலெக்சாண்டர் பிறந்தார். இவரது தந்தை மாசிடோனியாவின் மன்னர் இரண்டாம் பிலிப் (Philip II), தாய் எபிரஸ் நாட்டு இளவரசி ஒலிம்பியாஸ் (Olimpias) ஆவர்.

அ. தெய்வீகக் கதைகளும் வளர்ப்பும்:

அலெக்சாண்டரின் பிறப்பைச் சுற்றிப் பல விசித்திரமான தொன்மக் கதைகள் நிலவின. அவரது தாய் ஒலிம்பியாஸ், அலெக்சாண்டர் மனிதப் பிறவி அல்ல என்றும், கிரேக்கக் கடவுளான ‘ஜீயஸ்’ (Zeus) இடியின் வடிவில் வந்து தனக்கு மகனாகப் பிறந்தவரே அலெக்சாண்டர் என்றும் கூறி வளர்த்தார். இது இளமை முதலே அலெக்சாண்டரின் மனதில் தான் ஒரு உலகை வெல்லப் பிறந்த தெய்வீகப் பிறவி என்ற அசாத்திய நம்பிக்கையை விதைத்தது. கிரேக்க இதிகாச நாயகனான அகிலீஸை (Achilles) தனது முன்னோடியாகக் கருதி அவர் வளர்ந்தார்.

ஆ. புசிபாலஸ் குதிரையை அடக்குதல் (Bucephalus):

அலெக்சாண்டரின் 12-ஆவது வயதில், அவரது தந்தைக்கு ஒரு மிகப்பெரிய காட்டுக்குதிரை விற்பனைக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. அது எவருக்கும் அடங்காமல் முரட்டுத்தனமாகப் பாய்ந்தது. ஆனால், உற்று கவனித்த சிறுவன் அலெக்சாண்டர், அக்குதிரை தனது சொந்த நிழலைக் கண்டு பயந்து மிரளுகிறது என்பதைக் கண்டறிந்தான். குதிரையின் முகத்தைச் சூரியனை நோக்கித் திருப்பி, அதைத் தடவிக் கொடுத்து அதன் மீது ஏறி அமர்ந்து அதை அடக்கிக் காட்டினான். வியந்துபோன தந்தை பிலிப், “மகனே, மாசிடோனியா உனக்கு மிகவும் சிறிய தேசம்; உனக்கான பேரரசை நீயே தேடிக்கொள்!” என்று வாழ்த்தினார். அந்தப் புகழ்பெற்ற ‘புசிபாலஸ்’ குதிரை தான் அலெக்சாண்டரின் இறுதிப் போர்கள் வரை அவரோடு பயணித்தது.

இ. ஆசிரியர் அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle):

அலெக்சாண்டரின் 13-ஆவது வயதில், உலகின் மிகச்சிறந்த தத்துவஞானியான அரிஸ்டாட்டிலை அவரது தந்தையார் ஆசிரியராக நியமித்தார். அடுத்த மூன்று ஆண்டுகள் அரிஸ்டாட்டில் அலெக்சாண்டருக்குப் பின்வரும் கலைகளைக் கற்றுக் கொடுத்தார்:

• தத்துவம், அரசியல் மற்றும் அரசாங்கம்
• மருத்துவம் மற்றும் அறிவியல்
• ஹோமரின் இலியட் (Iliad) இதிகாசம் மற்றும் இலக்கியங்கள்

இந்தக் கல்விதான் அலெக்சாண்டருக்குப் போர் வெறியைத் தாண்டி, தான் செல்லும் நாடுகளின் கலாச்சாரங்களை மதிக்கவும், புதிய அறிவியல் புவியியல் உண்மைகளைத் தேடவும் தூண்டுகோலாக அமைந்தது.

2. அரியணை ஏறுதலும் கிரேக்கத்தை ஒருங்கிணைத்தலும் (Ascension to Throne)

கி.மு. 336-ஆம் ஆண்டில், மன்னர் இரண்டாம் பிலிப் அவரது சொந்தக் பாதுகாவலராலேயே படுகொலை செய்யப்பட்டார். மாசிடோனியாவின் அரியணையில் யார் அமர்வது என்ற வாரிசுப் போட்டி நிலவியபோது, இராணுவத்தின் ஆதரவோடு தனது 20-ஆவது வயதில் அரியணை ஏறினார் அலெக்சாண்டர்.

கிரேக்க எழுச்சிகளை ஒடுக்குதல்:

பிலிப்பின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து, மாசிடோனியாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த தீப்ஸ் (Thebes), ஏதென்ஸ் (Athens) போன்ற கிரேக்க நகர அரசுகள் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டன. இளவயது மன்னன் என்பதால் அலெக்சாண்டரை அவர்கள் குறைத்து மதிப்பிட்டனர். ஆனால், மின்னல் வேகத்தில் தனது படைகளுடன் தெற்கு நோக்கி வந்த அலெக்சாண்டர், தீப்ஸ் நகரத்தை முற்றிலும் அழித்து, அங்கிருந்தவர்களை அடிமைகளாக்கினார். இந்த அதிரடி நடவடிக்கை மற்ற கிரேக்க நகரங்களை நடுங்கச் செய்தது. இதன் மூலம் ஒட்டுமொத்த கிரேக்க கூட்டமைப்பின் (League of Corinth) ஒற்றைத் தலைவனாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டு, தனது தந்தையின் நீண்ட நாள் கனவான பாரசீகப் படையெடுப்பை நோக்கித் தனது பார்வையைத் திருப்பினார்.

3. மாபெரும் பாரசீகப் படையெடுப்பு (The Conquest of Persia)

அக்காலத்தில் உலகையே அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்த மிகப்பெரிய சாம்ராஜ்யம் பாரசீகம் (Achaemenid Empire) ஆகும். அதன் அரசனாக மூன்றாம் தாரியஸ் (Darius III) இருந்தார். கி.மு. 334-ஆம் ஆண்டு, சுமார் 32,000 காலாட்படை மற்றும் 5,000 குதிரைப்படைகளுடன் ஹெலஸ்பாண்ட் (Hellespont) கடற்பகுதியைக் கடந்து ஆசியாவிற்குள் நுழைந்தார் அலெக்சாண்டர்.

📊 பாரசீகத்தை வீழ்த்திய மூன்று வரலாற்றுப் போர்கள்

போர் (Battle)	ஆண்டு (Year)	எதிரணி பலம் vs அலெக்சாண்டர் உத்தி	விளைவு / முக்கியத்துவம்
கிரானிகஸ் போர் (Granicus)	கி.மு. 334	பாரசீகத்தின் பிராந்திய ஆளுநர்களுடன் மோதல். அலெக்சாண்டர் நேரடியாகக் குதிரைப்படையில் முன்னின்று தாக்கினார்.	ஆசியா மைனர் (தற்போதைய துருக்கி) பகுதி முழுமையாக அலெக்சாண்டர் வசம் வந்தது.
இஸ்ஸஸ் போர் (Issus)	கி.மு. 333	மன்னர் தாரியஸ் நேரடியாகப் பெரும்படையுடன் களம் இறங்கினார். குறுகிய பள்ளத்தாக்கைப் பயன்படுத்தித் தாரியஸின் படையைச் சிதறடித்தார்.	தாரியஸ் போர்க்களத்தை விட்டு ஓடினார். அவரது தாயும், மனைவியும் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர்.
கௌகமேலா போர் (Gaugamela)	கி.மு. 331	பாரசீகத்தின் இறுதிப் போர். தாரியஸ் 1 லட்சம் வீரர்களுடனும் போர் ரதங்களுடனும் காத்திருந்தார். பிளான்க்ஸ் (Phalanx) உத்தி மூலம் தாரியஸை நேரடியாக இலக்கு வைத்தார்.	பாரசீக சாம்ராஜ்யம் முற்றிலும் வீழ்ந்தது. அலெக்சாண்டர் ஆசியாவின் பேரரசனாக முடிசூடினார்.

எகிப்தின் பார்வோனாக மாறுதல் (கி.மு. 332):

இஸ்ஸஸ் போருக்குப் பின், தாரியஸைத் துரத்துவதற்கு முன் தெற்கு நோக்கிச் சென்று எகிப்தைக் கைப்பற்றினார். பாரசீக ஆட்சியில் அதிருப்தியில் இருந்த எகிப்தியர்கள், அலெக்சாண்டரை ஒரு விடுதலையாளராக (Liberator) ஏற்றுக்கொண்டனர். அங்குள்ள அமுன் (Amun) கடவுளின் புரோகிதர்கள், அலெக்சாண்டரை “கடவுளின் மகன்” மற்றும் எகிப்தின் பார்வோன் (Pharaoh) என்று பிரகடனப்படுத்தினர். அங்கு நைல் நதியின் கரையில் அவர் உருவாக்கிய அலெக்சாந்திரியா (Alexandria) நகரம், பின்னாட்களில் உலகின் மிகப்பெரிய கல்வி மற்றும் கலாச்சார மையமாக உருவெடுத்தது.

4. கிழக்கு நோக்கிய பயணம் மற்றும் இந்தியப் படையெடுப்பு (Indian Campaign)

பாரசீகத்தின் தலைநகரங்களான பாபிலோன், சூசா மற்றும் பெர்சிபோலிஸ் ஆகியவற்றைத் தரைமட்டமாக்கிய பிறகு, தாரியஸ் அவரது சொந்த ஆளுநராலேயே கொல்லப்பட்டார். இதன் பின்னர், உலகின் கிழக்கு எல்லை எங்கு முடிகிறது என்பதைக் காணும் பேராசையுடன் அலெக்சாண்டர் ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மத்திய ஆசியாவைக் கடந்து, கி.மு. 326-ஆம் ஆண்டு இந்தியத் துணைக் கண்டத்திற்குள் (தற்போதைய பாகிஸ்தான் பஞ்சாப் பகுதி) நுழைந்தார்.

ஹைடாஸ்பெஸ் போர் (Battle of the Hydaspes):

இந்திய எல்லைக்குள் நுழைந்த அலெக்சாண்டருக்குப் தட்சசீல மன்னர் அம்பி அடிபணிந்தார். ஆனால், ஜீலம் (Hydaspes) நதிக்கரையின் மறுபுறம் தங்கி ஆண்ட மன்னர் புருஷோத்தமன் (King Porus) அலெக்சாண்டரை எதிர்க்கத் துணிந்தார்.

• யானைப்படை சவால்: கிரேக்கர்கள் அதுவரை பார்த்திராத 200-க்கும் மேற்பட்ட போர் யானைகளுடன் போரஸ் காத்திருந்தார்.
• அலெக்சாண்டரின் வியூகம்: பலத்த மழையையும் பொருட்படுத்தாமல், நதியின் ஒரு குறிப்பிட்ட ரகசியப் பகுதி வழியே நள்ளிரவில் நதியைக் கடந்து போரஸின் படையைப் பின்னால் இருந்து தாக்கினார்.
• மரியாதை: போரில் போரஸ் தோற்கடிக்கப்பட்டுக் காயங்களுடன் அலெக்சாண்டர் முன்னால் நிறுத்தப்பட்டார். “உன்னை நான் எப்படி நடத்த வேண்டும்?” என்று அலெக்சாண்டர் கேட்க, போரஸ் கம்பீரமாக, “ஒரு மன்னன் மற்றொரு மன்னனை எப்படி நடத்துவானோ அப்படி நடத்த வேண்டும்!” என்றார். அவரது தைரியத்தைக் கண்டு வியந்த அலெக்சாண்டர், போரஸின் நாட்டை அவருக்கே திருப்பித் தந்ததுடன், மேலும் சில பகுதிகளையும் அவரிடம் ஒப்படைத்துத் தனது நட்பு நாடாக்கினார்.

5. இராணுவத்தின் பின்வாங்கலும் பாபிலோன் திரும்புதலும்

இந்தியாவில் போரஸை வென்ற போதிலும், மாசிடோனிய இராணுவம் முற்றிலும் சோர்வடைந்தது.

1. அவர்கள் தாயகத்தைப் பிரிந்து 8 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.
2. இந்தியாவின் கடுமையான வெப்பமும், பருவமழையும் அவர்களை வாட்டின.
3. மாகத நாட்டை ஆளும் நந்த வம்சத்தின் (Nanda Empire) வசம் பல்லாயிரக்கணக்கான போர் யானைகளும், லட்சக்கணக்கான வீரர்களும் கொண்ட அசுரப் படை காத்திருக்கிறது என்ற செய்தி அவர்களை அச்சுறுத்தியது.

இதன் காரணமாக, அலெக்சாண்டர் எவ்வளவு வற்புறுத்தியும் அவரது வீரர்கள் மேலும் கிழக்கு நோக்கிப் பயணிக்க மறுத்து, தாயகம் திரும்பக் கண்ணீர் மல்கக் கோரினர். வேறு வழியின்றி, தனது உலகப் படையெடுப்பை ஜீலம் நதிக்கரையோடு நிறுத்திக்கொண்டு, சிந்து நதியின் வழியே தெற்கு நோக்கிச் சென்று, கெட்ரோசியன் பாலைவனம் (Gedrosian Desert) வழியாகப் பாபிலோன் நோக்கித் திரும்பினார் அலெக்சாண்டர். இந்தத் கடினமான பாலைவனப் பயணத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான கிரேக்க வீரர்கள் மடிந்தனர்.

6. அலெக்சாண்டரின் மர்ம மரணம் (Death of Alexander)

கி.மு. 323-ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம், தனது அடுத்த கட்ட அரேபியப் படையெடுப்பிற்குத் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பாபிலோனில் (தற்போதைய ஈராக்) தனது 32-ஆவது வயதில் அலெக்சாண்டர் திடீரென மரணமடைந்தார்.

மரணத்திற்கான காரணங்கள் (கோட்பாடுகள்):

அவரது மரணம் இன்றுவரை வரலாற்றின் மிகப்பெரிய மர்மங்களில் ஒன்றாகும். அதற்கான முக்கியக் காரணங்களாகப் பின்வருபவை கூறப்படுகின்றன:

• நச்சு வைக்கப்படுதல் (Poisoning): அலெக்சாண்டரின் அதீத ஆதிக்கப்போக்கையும், பாரசீகக் கலாச்சாரத்தை அவர் பின்பற்றுவதையும் விரும்பாத அவரது சொந்தத் தளபதிகளே அவருக்கு மதுவில் விஷம் வைத்துக் கொன்றிருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.
• இயற்கை நோய்கள்: இந்தியப் போர்களின் போது ஏற்பட்ட காயங்கள், அதிகப்படியான மதுப்பழக்கம் மற்றும் பாலைவனப் பயணக் களைப்பால் அவரது நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி குறைந்திருந்தது. இதனால் மலேரியா (Malaria) அல்லது டைபாய்டு (Typhoid) காய்ச்சல் தாக்கி இறந்திருக்கலாம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

⚰️ அலெக்சாண்டரின் இறுதி மூன்று ஆசைகள் (வரலாற்றுக் கதை):

மரணப்படுக்கையில் இருந்தபோது அலெக்சாண்டர் தனது தளபதிகளிடம் மூன்று ஆசைகளைக் கூறியதாக ஒரு கதை உண்டு:

1. தனது சவப்பெட்டியை உலகின் மிகச்சிறந்த மருத்துவர்கள் மட்டுமே சுமந்து செல்ல வேண்டும் (மரணத்திலிருந்து யாராலும் யாரையும் காப்பாற்ற முடியாது என்பதை உலகம் அறிய).
2. தான் வென்ற தங்கப் நாணயங்களையும் வைரங்களையும் மயானப் பாதை முழுவதும் தூவ வேண்டும் (செல்வம் இங்குதான் அழியும் என்பதை உணர்த்த).
3. தனது இரு கைகளையும் சவப்பெட்டிக்கு வெளியே தொங்குமாறு வைக்க வேண்டும் (உலகையே வென்ற பேரரசனும் போகும்போது வெறும் கையுடன்தான் போகிறான் என்பதை மனிதகுலம் புரிந்துகொள்ள).

7. ஹெலனிய யுகமும் அலெக்சாண்டரின் தாக்கமும் (Hellenistic Legacy)

அலெக்சாண்டர் வாரிசுகளை அறிவிக்காமல் இறந்ததால், அவரது மரணத்திற்குப் பின் அவரது சாம்ராஜ்யம் அவரது திறமையான தளபதிகளால் (Diadochi) நான்காகப் பிரித்துக்கொள்ளப்பட்டது (எகிப்தைத் தாலமி வம்சமும், சிரியா/பாரசீகத்தைச் செலுக்கஸ் வம்சமும் ஆண்டன).

இருப்பினும், அலெக்சாண்டரின் படையெடுப்பால் ஒரு மிகப்பெரிய கலாச்சாரப் புரட்சி ஏற்பட்டது. அதுவே ஹெலனிய யுகம் (Hellenistic Period) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கிரேக்கக் கலாச்சாரம், கலை, அறிவியல் மற்றும் மொழி ஆகியவை பாரசீகம், எகிப்து மற்றும் இந்தியக் கலாச்சாரங்களோடு கலந்தன. காந்தாரக் கலை (Gandhara Art) என்றழைக்கப்படும் புத்தர் சிலைகளின் கிரேக்க பாணி வடிவமைப்பு இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணமாகும்.

மாவீரன் அலெக்சாண்டர் ஒரு இரக்கமற்ற படையெடுப்பாளராகச் சிலராலும், ஒரு மாபெரும் உலக ஒருங்கிணைப்பாளராகப் பலராலும் பார்க்கப்படுகிறார். எது எப்படியாயினும், குறுகிய கால வாழ்நாளுக்குள் இமயமலை முதல் நைல் நதி வரை தனது முத்திரையைப் பதித்த அவரது இராணுவ வியூகங்கள் (Military Tactics), இன்றும் உலகின் முன்னணி ராணுவப் பள்ளிகளில் முதன்மைப் பாடமாகப் பயிற்றுவிக்கப்படுகின்றன. வரலாற்றின் திசையைத் தனது வாளின் முனையால் மாற்றியெழுதிய அந்த மாசிடோனியப் புயல், உலக வரலாற்றின் என்றும் அழியாத ஒரு காவியமாகும்!

ஹைடாஸ்பெஸ் (ஜீலம்) போரின் இராணுவ உத்திகள் மற்றும் அசாத்திய வியூகங்கள்!

கி.மு. 326-ஆம் ஆண்டில் பஞ்சாபின் ஜீலம் (கிரேக்க மொழியில் ஹைடாஸ்பெஸ் – Hydaspes) நதிக்கரையில் மாவீரன் அலெக்சாண்டருக்கும் இந்திய மன்னர் புருஷோத்தமனுக்கும் (போரஸ்) இடையே நடந்த போர், உலக இராணுவ வரலாற்றின் மிக உன்னதமான போர்களில் ஒன்றாகும்.

மழைக்காலத்தில் வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடும் ஒரு மாபெரும் நதியைக் கடந்து, அதுவரை கிரேக்கர்கள் எதிர்கொள்ளாத யானைப்படையை வீழ்த்த அலெக்சாண்டர் கையாண்ட உத்திகள் மற்றும் அவரை எதிர்த்துப் போரஸ் கொடுத்த வீரமிக்க பதிலடி ஆகியவற்றின் முழுமையான இராணுவப் பகுப்பாய்வு இதோ:

1. போருக்கு முந்தைய சவால்களும் இருதரப்பு நிலைகளும்

• இயற்கை அரண்: ஜீலம் நதி மழையினால் வெள்ளக்காடாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. நதியின் மறுபுறம் போரஸ் தனது அசுரப் படையுடன் தயாராக நின்றார். வெள்ளத்தில் படகுகள் மூலம் நேருக்கு நேர் இறங்கினால் கிரேக்கப் படை எளிதாகக் கொல்லப்படும் என்ற நிலை இருந்தது.
• யானைப்படை பயம்: கிரேக்கர்களின் குதிரைகள் இந்தியப் போர் யானைகளைக் கண்டதும் அதன் பிளிறல் சத்தத்திற்கும் வாசனைக்கும் அஞ்சி மிரண்டு பின்வாங்கின. குதிரைப்படையை முதன்மையாகக் கொண்ட அலெக்சாண்டருக்கு இது மிகப்பெரிய சவாலாக அமைந்தது.

2. அலெக்சாண்டரின் அசாத்திய இராணுவ வியூகங்கள் (Alexander’s Tactics)

இந்த இக்கட்டான சூழலை முறியடிக்க அலெக்சாண்டர் “திசைதிருப்பல் மற்றும் ஏமாற்றுதல்” (Deception and Psychological Warfare) என்ற உத்தியைக் கையாண்டார்:

அ. போலித் தாக்குதல் நாடகங்கள் (Psychological Deception):

அலெக்சாண்டர் தனது வீரர்கள் நதியைக் கடக்கப் போவது போலத் தினமும் இரவிலும் பகலிலும் படகுகளை நகர்த்தி ஆரவாரம் செய்ய வைத்தார். ஆரம்பத்தில் போரஸின் படை அதை எதிர்க்க நதிக்கரைக்கு ஓடி வந்தது. ஆனால், பல நாட்களாக இதே நாடகம் தொடர்ந்ததால், ஒரு கட்டத்தில் போரஸின் படை இதனை வழக்கமான ஒன்று என நினைத்து அலட்சியப்படுத்தத் தொடங்கியது. போரஸின் எச்சரிக்கை உணர்வை மழுங்கடித்ததே அலெக்சாண்டரின் முதல் வெற்றி.

ஆ. ரகசியமாக நதியைக் கடத்தல் (Flanking Maneuver):

பிரதான முகாமில் தனது தளபதி கிராட்ரஸ் (Craterus) என்பவரைப் பெரும்படையுடன் நிறுத்தி, போரஸின் பார்வை அங்கேயே இருக்குமாறு செய்தார்.

பின்னர், ஒரு பலத்த மழை பெய்த நள்ளிரவில், பிரதான முகாமிலிருந்து சுமார் 17 மைல்கள் (தோராயமாக 27 கி.மீ) தொலைவில் இருந்த, அடர்ந்த மரங்கள் நிறைந்த ஒரு வளைவான தீவுப்பகுதி வழியே அலெக்சாண்டர் தனது 11,000 தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாசிடோனிய வீரர்களுடன் ரகசியமாக நதியைக் கடந்தார்.

1.நதியைக் கடந்து களம் இறங்குதல்:நள்ளிரவு உத்தி.

அலெக்சாண்டர் நதியைக் கடந்ததை அறிந்த போரஸ், முதலில் தனது மகனின் தலைமையில் 2,000 குதிரைப்படைகளை அனுப்பினார். ஆனால் சேறு நிறைந்த நிலப்பரப்பால் இந்திய ரதங்கள் நகர முடியாமல், அலெக்சாண்டரின் குதிரைப்படையால் முறியடிக்கப்பட்டுப் போரஸின் மகன் கொல்லப்பட்டார்.

2.போரஸின் வியூகம் அகலப்படுத்தல்:யானைப்படை அரண்.

இதையடுத்து போரஸ் தனது பிரதான படையை நகர்த்தினார். மையப்பகுதியில் 200 போர் யானைகளை ஒரு சுவர் போல நிறுத்தினார். இருபுறமும் காலாட்படைகளையும், அதன் ஓரங்களில் குதிரைப்படைகளையும் நிறுத்தினார்.

3.மின்னல் வேக பக்கவாட்டுத் தாக்குதல்:Flanking Attack.

அலெக்சாண்டர் யானைப்படையை நேரடியாகத் தாக்காமல், போரஸின் பலவீனமான இடதுபுறக் குதிரைப்படையை இலக்கு வைத்தார். தனது தளபதி கோயினஸ் (Coenus) என்பவரை ரகசியமாகச் சுற்றிச் சென்று போரஸின் குதிரைப்படையைப் பின்புறமிருந்து தாக்கப் பணித்தார். கிரேக்கக் குதிரைப்படையின் அசுர வேகத்தால் இந்தியக் குதிரைப்படை சிதறி, பாதுகாப்புக்காகத் தங்களின் சொந்த யானைகளுக்குப் பின்னால் தஞ்சமடைந்தது.

4.யானைகளை நிலைகுலையச் செய்தல்:Light Infantry Tactics.

யானைகளை வீழ்த்த அலெக்சாண்டர் தனது ‘அக்ரியானிய’ (Agrianian) இலகுரக காலாட்படையைப் பயன்படுத்தினார். இவர்கள் நீண்ட ஈட்டிகள் (Sarissa) மற்றும் கோடாரிகளைக் கொண்டு யானைகளின் கண்கள், தும்பிக்கை மற்றும் அவற்றின் பாகன்களை (Mahouts) குறிவைத்துத் தாக்கினர்.

3. மன்னர் போரஸின் வீரமும் தோல்விக்கான காரணங்களும்

மன்னர் போரஸ் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டார். எனினும், சில காரணங்கள் அவருக்குப் பின்னடைவை ஏற்படுத்தின:

• மழை மற்றும் சேறு: கடுமையான மழையால் நதிக்கரை நிலம் சேறாக மாறியது. இதனால் வில்லாளர்கள் தங்களின் நீளமான விற்களைத் தரையில் ஊன்றி அம்புகளைத் துல்லியமாக எய்ய முடியாமல் போனது. மேலும் கனரக இந்தியப் போர் ரதங்கள் (Chariots) சேற்றில் சிக்கி நகர முடியாமல் போயின.
• யானைகளின் சுய அழிவு: கிரேக்கர்களின் தொடர் தாக்குதலால் வலியால் மிரண்ட போர் யானைகள், பாகன்களின் கட்டுப்பாட்டை இழந்து பிளிறிக்கொண்டு பின்னோக்கி ஓடின. அவை எதிரிகளை விடத் தங்களின் சொந்த இந்தியக் காலாட்படை வீரர்களையே மிதித்துக் கொன்றன. இது போரஸின் படைக்கு மிகப்பெரிய நஷ்டத்தை ஏற்படுத்தியது.

அரிஸ்டாட்டிலின் போதனைகளும் அலெக்சாண்டரின் உலகப் படையெடுப்பும்: சிந்தனை முறை மீதான தாக்கங்கள்!

உலக வரலாற்றின் மிகச் சிறந்த தத்துவஞானிகளில் ஒருவரான அரிஸ்டாட்டில் மற்றும் உலகின் ஆகச்சிறந்த இராணுவ மேதையான மாவீரன் அலெக்சாண்டர் ஆகிய இருவருக்கு இடையிலான ஆசிரியர்-மாணவர் பந்தம், உலக நாகரிகத்தின் போக்கையே மாற்றியமைத்த ஒரு வரலாற்றுத் திருப்புமுனையாகும்.

அலெக்சாண்டரின் 13 வயது முதல் 16 வயது வரையிலான இளமைப் பருவத்தில், அரிஸ்டாட்டில் அவரிடம் விதைத்த சிந்தனைகள் வெறும் ஏட்டுக் கல்வியாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், அவரது உலகப் படையெடுப்பின் உத்திகளிலும், அவர் வென்ற நாடுகளை நிர்வகித்த அரசியல் முறையிலும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. அவை எத்தகைய தாக்கங்கள் என்பதன் விரிவான பகுப்பாய்வு இதோ:

1. “ஹோமரின் இலியட்” மற்றும் உலக நாயகன் பிம்பம் (Homeric Ideal)

அரிஸ்டாட்டில் அலெக்சாண்டருக்குக் கற்பித்த இலக்கியங்களில் மிக முக்கியமானது ஹோமரின் ‘இலியட்’ (Iliad) இதிகாசமாகும். இது அலெக்சாண்டரின் தனிநபர் ஆளுமையில் மிகப்பெரிய உளவியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

• அகிலீஸ் முன்னுதாரணம்: இலியட் காவியத்தின் நாயகனான அகிலீஸை (Achilles) அலெக்சாண்டர் தனது வாழ்நாள் கதாநாயகனாக ஏற்றுக் கொண்டார். போர்க்களத்தில் அசாத்திய தைரியத்துடன் போரிட்டு, இளம் வயதிலேயே அழியாப் புகழை அடைய வேண்டும் என்ற அகிலீஸின் தத்துவம் அலெக்சாண்டரின் மனதில் ஆழப் பதிந்தது.
• தலையணைக்கு அடியில் காவியம்: அரிஸ்டாட்டில் தனது கைகளால் திருத்தியமைத்துக் கொடுத்த ‘இலியட்’ காவியப் புத்தகத்தை, அலெக்சாண்டர் தனது போர்ப் பயணங்களின் போது எப்போதும் தனது கத்தியுடன் சேர்த்து தலையணைக்கு அடியிலேயே வைத்திருந்தார் என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இதுவே அவரை இறுதிவரை சோர்வடையாமல் போரிடத் தூண்டிய உந்துசக்தியாகும்.

2. அறிவியல் தாகமும் புவியியல் தேடலும் (Scientific Curiosity)

அரிஸ்டாட்டில் இயற்கையியல், விலங்கியல் மற்றும் புவியியல் ஆய்வுகளில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவர். பிரபஞ்சத்தின் எல்லைகளைப் பற்றியும், அறியப்படாத நிலப்பரப்புகளைப் பற்றியும் அவர் அலெக்சாண்டருக்குக் கற்பித்தார்.

• ஆராய்ச்சிப் படைகள்: அலெக்சாண்டர் பாரசீகம் மற்றும் இந்தியாவிற்குப் படையெடுத்துச் சென்றபோது, வெறும் போர் வீரர்களை மட்டும் அழைத்துச் செல்லவில்லை. அரிஸ்டாட்டிலின் அறிவுறுத்தலின்படி, நூற்றுக்கணக்கான விஞ்ஞானிகள், தாவரவியலாளர்கள், புவியியலாளர்கள் மற்றும் வரலாற்றாசிரியர்களைத் தன்னுடனேயே அழைத்துச் சென்றார்.
• மாதிரிகளை அனுப்புதல்: தான் சென்ற இடங்களில் கண்டறிந்த விசித்திரமான விலங்குகள், தாவரங்கள் மற்றும் புதிய நிலப்பரப்புகளின் வரைபடங்களைச் சேகரித்து, கிரேக்கத்திலிருந்த தனது ஆசிரியர் அரிஸ்டாட்டிலின் ஆராய்ச்சிப் பயன்பாட்டிற்காக அலெக்சாண்டர் அனுப்பி வைத்தார். உலகின் கிழக்கு எல்லை எங்கு முடிகிறது என்பதைக் காணும் அவரது அசுர தாகத்திற்கு அரிஸ்டாட்டில் விதைத்த புவியியல் ஆர்வமே காரணமாகும்.

3. அரசியல் வியூகமும் ‘காஸ்மோபோலிட்டன்’ சிந்தனை மாற்றமும்

அரிஸ்டாட்டில் அரசியல் தத்துவத்தில் (Politics) கிரேக்க நகர அரசுகளின் மேன்மை பற்றி அதிகம் கற்பித்தார். ஆனால், அலெக்சாண்டர் தனது ஆசிரியரின் ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனையைத் தாண்டிச் சிந்தித்தார்.

📊 கிரேக்க ஆதிக்கம் vs உலகளாவிய கலாச்சாரக் கலப்பு

அம்சம்	அரிஸ்டாட்டிலின் போதனை	அலெக்சாண்டரின் நடைமுறைச் செயல்பாடு
அந்நியர்கள் பற்றிய பார்வை	கிரேக்கர்கள் அல்லாத பிற நாட்டினரை (பாரசீகர்கள் உட்பட) ‘பார்பேரியன்கள்’ (Barbarians / காட்டுமிராண்டிகள்) என்றும், அவர்களை அடிமைகளைப் போல நடத்த வேண்டும் என்றும் கூறினார்.	பாரசீகத்தைக் கைப்பற்றிய பிறகு, அங்குள்ள கலாச்சாரத்தை மதிக்கத் தொடங்கினார். தானே பாரசீகப் பாரம்பரிய உடைகளை அணிந்து கொண்டார்.
திருமண உறவுகள்	கிரேக்க தூய்மையைப் பேண வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.	சுசா கூட்டுத் திருமணம் (Susa Weddings): தனது கிரேக்க தளபதிகளும் வீரர்களும் பாரசீகப் பெண்களைத் திருமணம் செய்ய ஊக்குவித்தார். தானும் பாரசீக இளவரசி ரோக்சானாவைத் (Roxana) திருமணம் செய்து, இரு இனங்களையும் இணைக்க முயன்றார்.

அரிஸ்டாட்டில் கற்பித்த தர்க்க அறிவின் (Logic) மூலம், ஒரு மாபெரும் பேரரசை வெறும் வாள் முனையால் மட்டும் நீண்ட நாட்கள் ஆள முடியாது, மக்களின் கலாச்சாரத்தோடு கலப்பதன் மூலமே சாத்தியம் என்பதை அலெக்சாண்டர் உணர்ந்திருந்தார். இதன் விளைவாகவே உலக வரலாற்றில் ‘ஹெலனிய யுகம்’ (Hellenistic Period) என்ற புதிய கலாச்சாரக் கலப்பு யுகம் பிறந்தது.

4. மருத்துவ அறிவும் போர்க்களப் பராமரிப்பும்

அரிஸ்டாட்டில் ஒரு புகழ்பெற்ற மருத்துவக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், அலெக்சாண்டருக்கு மருந்துகளின் குணங்கள் மற்றும் முதலுதவி சிகிச்சை முறைகளை ஆழமாகக் கற்றுக் கொடுத்திருந்தார்.

• சுய மருத்துவம்: போர்க்களத்தில் தனது வீரர்களுக்கு ஏற்படும் காயங்களுக்கு அலெக்சாண்டர் தானே முன்னின்று பல நேரங்களில் மருந்துப் பத்துக்களைப் போட்டுச் சிகிச்சையளித்தார்.
• உணவுக் கட்டுப்பாடு: எந்தெந்த பருவநிலைக்கு எத்தகைய உணவுகளை உட்கொள்ள வேண்டும் என்ற அரிஸ்டாட்டிலின் மருத்துவ நெறிகளைத் தனது இராணுவத்திற்குப் பயன்படுத்தி, நீண்ட தூரப் பயணங்களின் போது தொற்றுநோய்கள் பரவாமல் தனது படைகளைப் பாதுகாத்தார்.

💡 அலெக்சாண்டரின் புகழ்பெற்ற பொன்மொழி:

“எனக்கு உயிர் கொடுத்த என் தந்தைக்கு (மன்னர் பிலிப்) நான் எவ்வளவு கடமைப்பட்டிருக்கிறேனோ, அதே அளவு எனக்கு வாழக் கற்றுக்கொடுத்த என் ஆசிரியருக்குக் (அரிஸ்டாட்டில்) கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். தந்தை என்னை இப்பூமிக்குக் கொண்டு வந்தார்; ஆசிரியரோ என்னை நல்வழியில் வாழ வைத்தார்!”

மேலதிக தகவல்களுக்கு மாற்றம் செய்திகள் இணையத்தளத்தினுள் பிரவேசியுங்கள்.

மேலதிக தகவல்களை உடனுக்குடன் பெற்றுக்கொள்ள மாற்றம் செய்திகள் முகநூல் பக்கத்தை பின்தொடரவும்.